Mahdi Devil Official website

  آزادی  در عصر الگوریتم و حقیقتِ شخصی سازی شده :  ما معمولاً فکر می کنیم آزادیم، چون انتخاب می کنیم. چون می‌توانیم ببینیم، بشنویم، بخوانیم، یا رد کنیم. اما پرسش اصلی این نیست که آیا می‌کنیم یا نه. این است که کدام گزینه را پیش روی ما می‌گذارد؟ امروز اما یعنی نترسیدن از آزادی فکر کردن. چون پیش از آن‌که به چیزی فکر کنیم، الگوریتم تصمیم گرفته می‌شود که چه چیزی به ذهن ما وارد شود و چه چیزی هرگز به ما نرسد. شلاق ندارند و زورشان را نشان نمی‌دهند. آرام، دقیق و نامرئی‌اند. نمی‌دهند، بلکه پیشنهاد می‌کنند. و خطرناک ترین شکل کنترل همان همیشه است که به شکل کمک ظاهر می شود. تو فکر میکنی خودت انتخاب کرده ای، در حالی که پیشاپیش بر اساس ترس ها، علاقه ها و سوابق تو چیده شده است. نه برای رشد تو، بلکه برای پیش بینی تو.در چنین شرایطی، آزادی کم‌کم از «حق» به «دسترسی» تبدیل می‌شود. می‌توانی هر چه بخواهی بگویی، اما دیده نمی‌شوی. مگر آن‌که سیستم صلاح بداند. و وقتی دیده نشوی، صدایت عملاً وجود ندارد.در همین فضا، حقیقت نیز شکل تازه‌ای می‌گیرد. زمانی حقیقت یکی بود و‌ها بر سر تفسیرش اختلاف انسان. اما...

  هوش مصنوعی ۱۰سال بعد : من از هوش مصنوعی نمی‌ترسم، چون دنیا هوش نیست، وانیه مصنوعی آینه‌س. هر چی توی ذهن بشره، همونو برمی‌گردونه. اگر سوال احمقانه بدی، جواب احمقانه می‌گیری. اگر با شعور بیای، ابزار می‌شه، نه دشمن. ترس اصلی این نی که ماشینا فکر کنن، ترس اینه که آدما دیگه فکر نکنن. این که همه مصرف کننده شن، ولی هیچ‌کس خالق نباشه. من میبینم یه عده از هوش مصنوعی بت میسازند. یه عده دیگه شیطان. در حالی که نه خداست، نه دشمن؛ چاقویی ست ک باهاش ​​میتونی نون ببری، یا یکی رو بزنی. وقتی می‌شود  که قدرت می‌افتد دست کسی را که خودش هنوز نمی‌دونه کیه. آنوقت هوش مصنوعی به‌جای آزاد کردن ذهن‌ها، ابزار کنترل می‌شود. من از این فناوری استفاده می کنم، نه برای تنبلی، نه برای سرعت. نه برای تقلید، بلکه برای ساختن چیزی که معمولاً نبوده است. هوش مصنوعی آینده نیست، آیینِه ی حاله. هر چی ما هستیم، فردا با صد برابر قدرت برمی‌گرده. اگر آگاه نباشم خیلی سریع رشد می‌کنم و چیزی که نگران می‌شود خودِ هوش مصنوعی نیست، این نیست که تا ده سال دیگر ماشین قوی تر می‌شود، این که همه د...