پست‌ها

I am free because I am aware.

آناتومی شلوغی یک ذهن خالق: چرا نباید آرام باشیم؟The Anatomy of a Restless Creator: Why Peace is Not the Goal

توسط -
تصویر
  آناتومی شلوغی یک ذهن خالق: چرا نباید آرام گرفت؟ بزرگ‌ترین دروغی که درباره بیداری، آگاهی و مسیر موفقیت به ما فروخته‌اند این است: «انسان همیشه در صلح و آرامش است.» به ما یاد داده‌اند که اگر حالت خوب باشد، باید شب‌ها راحت بخوابی و ذهنت مثل یک برکه ساکت باشد. اما این یک فریب بزرگ است. آرامشِ مطلق مالِ سنگهاست؛ مالِ کسانی است که هیچ رؤیایی ندارند، هیچ مرزی را جابجا نمی‌کنند و چیزی در این جهان خلق نمی‌کنند. ذهن یک معمار، یک آرتیست و کسی که می‌خواهد بازی دنیا را تغییر دهد، شبیه به یک رآکتور هسته‌ای است. مدام در حال انفجار، مدام در حال تولید فرکانس، و مدام در حال فروپاشی و بازسازی. اگر شما هم مثل من شب‌هایی را دارید که دلتان بدجور می‌گیرد، خواب به چشمانتان نمی‌آید و ضربان ذهنتان با سکوت اتاق همخوانی ندارد، این متن برای شماست. این یک مشکل نیست، یک ارتقاءست! وقتی در تاریکی شب بیدار می‌مانید و عجیبی را روی شانه‌هایتان حس می‌کنید، به این معنی نیست که راه را گم کرده‌اید یا ضعیف شده‌اید. خطای دیدتان را پاک کنید؛ این دل‌گرفتگی یک هشدار روحی و وجودی است که می‌گوید: «ظرفیتِ فعلیِ زندگی‌ها برای رو...
ارسال یک نظر
Read more »

آزادی در عصر الگوریتم و حقیقتِ شخصی‌سازی‌شده

توسط -
تصویر
  آزادی  در عصر الگوریتم و حقیقتِ شخصی سازی شده :  ما معمولاً فکر می کنیم آزادیم، چون انتخاب می کنیم. چون می‌توانیم ببینیم، بشنویم، بخوانیم، یا رد کنیم. اما پرسش اصلی این نیست که آیا می‌کنیم یا نه. این است که کدام گزینه را پیش روی ما می‌گذارد؟ امروز اما یعنی نترسیدن از آزادی فکر کردن. چون پیش از آن‌که به چیزی فکر کنیم، الگوریتم تصمیم گرفته می‌شود که چه چیزی به ذهن ما وارد شود و چه چیزی هرگز به ما نرسد. شلاق ندارند و زورشان را نشان نمی‌دهند. آرام، دقیق و نامرئی‌اند. نمی‌دهند، بلکه پیشنهاد می‌کنند. و خطرناک ترین شکل کنترل همان همیشه است که به شکل کمک ظاهر می شود. تو فکر میکنی خودت انتخاب کرده ای، در حالی که پیشاپیش بر اساس ترس ها، علاقه ها و سوابق تو چیده شده است. نه برای رشد تو، بلکه برای پیش بینی تو.در چنین شرایطی، آزادی کم‌کم از «حق» به «دسترسی» تبدیل می‌شود. می‌توانی هر چه بخواهی بگویی، اما دیده نمی‌شوی. مگر آن‌که سیستم صلاح بداند. و وقتی دیده نشوی، صدایت عملاً وجود ندارد.در همین فضا، حقیقت نیز شکل تازه‌ای می‌گیرد. زمانی حقیقت یکی بود و‌ها بر سر تفسیرش اختلاف انسان. اما...
ارسال یک نظر
Read more »

هوش مصنوعی 10سال بعد=هوش واقعی،😵

توسط -
تصویر
  هوش مصنوعی ۱۰سال بعد : من از هوش مصنوعی نمی‌ترسم، چون دنیا هوش نیست، وانیه مصنوعی آینه‌س. هر چی توی ذهن بشره، همونو برمی‌گردونه. اگر سوال احمقانه بدی، جواب احمقانه می‌گیری. اگر با شعور بیای، ابزار می‌شه، نه دشمن. ترس اصلی این نی که ماشینا فکر کنن، ترس اینه که آدما دیگه فکر نکنن. این که همه مصرف کننده شن، ولی هیچ‌کس خالق نباشه. من میبینم یه عده از هوش مصنوعی بت میسازند. یه عده دیگه شیطان. در حالی که نه خداست، نه دشمن؛ چاقویی ست ک باهاش ​​میتونی نون ببری، یا یکی رو بزنی. وقتی می‌شود  که قدرت می‌افتد دست کسی را که خودش هنوز نمی‌دونه کیه. آنوقت هوش مصنوعی به‌جای آزاد کردن ذهن‌ها، ابزار کنترل می‌شود. من از این فناوری استفاده می کنم، نه برای تنبلی، نه برای سرعت. نه برای تقلید، بلکه برای ساختن چیزی که معمولاً نبوده است. هوش مصنوعی آینده نیست، آیینِه ی حاله. هر چی ما هستیم، فردا با صد برابر قدرت برمی‌گرده. اگر آگاه نباشم خیلی سریع رشد می‌کنم و چیزی که نگران می‌شود خودِ هوش مصنوعی نیست، این نیست که تا ده سال دیگر ماشین قوی تر می‌شود، این که همه د...
۱ نظر
Read more »